Składasz stronę z nagłówka, kilku akapitów i linku, ale nie wiesz, które „komendy” wpisać? W HTML najczęściej chodzi o znaczniki, takie jak czy , choć ich dobór zależy od tego, co dany fragment treści ma oznaczać.

Znaczniki HTML opisują strukturę i rolę treści
- Znacznik zapisujesz w nawiasach ostrych, np.
. - Większość elementów ma znacznik otwierający i zamykający, ale są też elementy bez pary, np.
. - Atrybuty dodają ustawienia lub informacje, np.
hrefw linku ialtprzy obrazie. - Znaczniki semantyczne opisują rolę fragmentu, a CSS odpowiada za jego wygląd.
- Nie używaj przestarzałych znaczników, takich jak
i, do formatowania strony.
„Komendy” HTML to znaczniki zapisane w nawiasach ostrych
W kodzie widać coś w rodzaju Treść. Potocznie mówi się na to „komenda HTML”, ale precyzyjniej jest użyć określenia znacznik albo tag. Znacznik wyznacza początek lub koniec elementu, a element obejmuje znaczniki i znajdującą się między nimi treść.
Większość znaczników występuje w parze: rozpoczyna nagłówek, a go zamyka. Ukośnik w znaczniku zamykającym nie jest ozdobą. Bez niego przeglądarka może inaczej odczytać strukturę dokumentu, niż zakładasz. Znaczniki należy poprawnie zagnieżdżać, zamiast krzyżować ich zakresy.
Wyjątkiem są elementy, które nie obejmują tekstu i nie wymagają osobnego znacznika zamykającego, na przykład oznaczający podział wiersza czy wstawiający obraz. Różnicę między tagiem, elementem i atrybutem opisuje HTML Living Standard. To rozróżnienie przydaje się, gdy przechodzisz od zapamiętywania nazw do budowania całych fragmentów strony.
Podstawowy szkielet strony ułatwia porządkowanie treści
Gdy tworzysz stronę od zera, zacznij od struktury, a nie od ozdobników. Elementy , i wyznaczają ogólny układ dokumentu: jego główny element, metadane oraz treść widoczną na stronie.
Prosty dokument może wyglądać tak:
Tytuł strony
Nagłówek strony
Treść akapitu.
Atrybut lang="pl" wskazuje język treści, a title określa tytuł dokumentu wyświetlany między innymi na karcie przeglądarki. W treści używaj nagłówków od do zgodnie z hierarchią, a akapity zapisuj w . Poziomu nagłówka nie dobiera się dla rozmiaru czcionki; wygląd ustawisz w CSS.
Znaczniki treści wybieraj według ich funkcji
Jeśli dwa fragmenty wyglądają podobnie, mogą pełnić zupełnie inną rolę. Semantyczny HTML mówi przeglądarce i technologiom asystującym, czy dany fragment jest nawigacją, główną treścią, listą, linkiem czy wyróżnieniem.
W linku adres umieszczasz w atrybucie href, na przykład Kontakt. W obrazie atrybut alt przekazuje tekstową alternatywę, która powinna opisywać informację lub funkcję obrazu. Wybór znacznika według wyglądu bywa mylący: o tym, jak element wygląda, decyduje przede wszystkim CSS, a nie sama nazwa tagu.
Semantyczne nagłówki i tekst alternatywny pomagają w odbiorze strony
Możesz powiększyć zwykły tekst, by przypominał nagłówek, ale programowo nadal pozostanie zwykłym tekstem. Dla osoby nawigującej czytnikiem ekranu i dla kogoś, kto skanuje długi artykuł wzrokiem, nagłówki zapisane jako , czy tworzą użyteczny plan treści.
WAI, inicjatywa W3C dotycząca dostępności stron, zaleca zachowanie logicznej hierarchii nagłówków. W praktyce po użyj , gdy zaczynasz podsekcję, a nie dlatego, że ten poziom ma wygodniejszy rozmiar. Uważam, że to jeden z najprostszych sposobów, by poprawić czytelność bez zmiany projektu graficznego.
Przy obrazach decyzja zależy od ich roli. Jeśli zdjęcie wnosi informację, opisz ją krótko w alt; jeśli jest wyłącznie dekoracją, zastosuj pusty tekst alternatywny, czyli alt="". Taką zasadę wyjaśnia poradnik WAI o obrazach. Samo wpisanie słowa „zdjęcie” nie pomaga odbiorcy ustalić, co właściwie przedstawia grafika.
Przestarzałe znaczniki nie powinny sterować wyglądem strony
Starsze poradniki mogą podawać do zmiany kroju lub koloru tekstu oraz do jego wyśrodkowania. Nie traktuj ich jako współczesnych poleceń do formatowania: wygląd ustawiaj w CSS, a w HTML dobieraj element do znaczenia treści.
Podobnie nie zastępuj nagłówka pogrubionym akapitem tylko dlatego, że wizualnie daje podobny efekt. Użyj właściwego elementu, na przykład , a dekorację zapisz w arkuszu stylów. Przegląd elementów HTML w dokumentacji MDN pomaga sprawdzić, do czego służy konkretny znacznik, zamiast polegać na przypadkowych listach „komend”.
Po zapisaniu kodu sprawdź strukturę, nie tylko wygląd
Strona może wyglądać poprawnie, a mimo to zawierać źle zamknięty element, błędnie zagnieżdżoną listę lub obraz bez odpowiedniego atrybutu. To szczególnie łatwo przeoczyć w długim kodzie, gdzie jeden brakujący ukośnik przesuwa granice kilku kolejnych fragmentów.
- Jeśli link nie prowadzi tam, gdzie trzeba, sprawdź wartość atrybutu
href. - Jeśli lista wyświetla się chaotycznie, skontroluj, czy każdy punkt znajduje się w elemencie
. - Jeśli nagłówki wyglądają jak zwykły tekst, upewnij się, że użyto elementu nagłówka, a nie samego stylu CSS.
- Jeśli obraz jest niezrozumiały bez grafiki, dopasuj tekst w
altdo jego funkcji albo ustaw pusty tekst, gdy obraz jest dekoracyjny.
Gdy kod jest już gotowy, błędy składni i część problemów ze strukturą może wskazać Nu Html Checker. Walidacja nie oceni za Ciebie, czy tekst jest zrozumiały ani czy interfejs jest wygodny, ale szybko wyłapuje usterki, które trudniej zauważyć na ekranie.
Na początek wystarczy opanować kilka rodzin znaczników: strukturę dokumentu, nagłówki, akapity, linki, listy i obrazy. Gdy każdy z nich opisuje właściwą funkcję, HTML porządkuje stronę, a CSS może spokojnie zająć się jej wyglądem.