W edytorze strony potęga w zapisie „x do kwadratu” wygląda jak zwykła cyfra, dopóki nie podniesiesz jej nad linię tekstu. W HTML najczęściej służy do tego element , choć użycie go wyłącznie dla efektu wizualnego może być błędem semantycznym.
Znacznik podnosi tekst, gdy wynika to z jego funkcji typograficznej
- Podstawowy zapis:
x2wyświetli cyfrę 2 jako indeks górny. - Używaj semantycznie:
pasuje do potęg, a nie do dowolnego ozdabiania tekstu. - Indeks dolny: do zapisu takich oznaczeń jak H₂O służy
. - Złożone wzory: przy zapisie matematycznym z wieloma poziomami rozważ MathML.
Wstaw tylko wokół znaków, które mają być podniesione
Wystarczy otoczyć znacznikiem samą cyfrę lub literę, która ma znaleźć się powyżej linii tekstu. Przykład: Pole kwadratu: a2. wyświetli zapis a², a reszta zdania zachowa zwykłą wysokość.
Tag jest elementem liniowym, więc możesz umieścić go wewnątrz akapitu, nagłówka albo odnośnika. Prawdę mówiąc, przy typowym indeksie górnym nie potrzeba dodatkowego CSS: przeglądarka ma własny domyślny wygląd tego elementu. Dokumentacja MDN elementu opisuje go jako tekst podniesiony ze względów typograficznych.
Znaczniki muszą być otwarte i zamknięte, a ich zakres powinien obejmować tylko właściwy fragment. W tym przykładzie podniesiona zostanie wyłącznie cyfra 2, nie całe wyrażenie:
103 = 1000
Jeśli chodzi tylko o wygląd, wybierz CSS zamiast znacznika
Dwa fragmenty tekstu mogą wyglądać identycznie, ale pełnić różne funkcje. Gdy znak jest rzeczywiście indeksem, użyj ; gdy chcesz jedynie przesunąć element ozdobny lub logo, stylowanie CSS lepiej oddaje jego rolę. Tę zasadę opisuje standard HTML WHATWG, który wiąże z konwencją typograficzną, a nie samym wyglądem.
W praktyce decyzja jest prosta: potęga, właściwy zapis skrótu lub odsyłacz do przypisu może być indeksem górnym; dekoracyjne przesunięcie liter w identyfikacji marki lepiej ustawić w CSS, na przykład przez vertical-align. Uważam, że trzymanie tej granicy oszczędza późniejszych poprawek, bo kod mówi wtedy, co dany fragment oznacza, zamiast jedynie opisywać jego wygląd.
| Sytuacja | Prawdopodobny wybór | Co zrobić |
|---|---|---|
| Zapisujesz a² albo 10³ | Rzeczywisty wykładnik | Użyj wokół wykładnika. |
| Przesuwasz fragment logotypu dla efektu | Zmiana wyglądu, bez funkcji indeksu | Ustaw pozycję w CSS, na przykład przez vertical-align. |
| Budujesz rozbudowany wzór z piętrowymi indeksami | Złożona notacja matematyczna | Rozważ MathML zamiast składania wielu znaczników . |
, i MathML nie służą do tego samego
Łatwo pomylić położenie znaku z jego rolą. oznacza indeks górny, a dolny, dlatego wzór na wodę zapiszesz jako H2O, nie przez podniesienie cyfry. Warto rozróżnić te elementy, bo zamiana jednego na drugi zmienia sens zapisu.
Przy prostych potęgach HTML wystarcza: x2. Jeżeli jednak tworzysz bardziej złożone równanie, na przykład z indeksami górnymi i dolnymi przy tym samym symbolu, pojedynczy nie opisze całej struktury; w takim zastosowaniu standard wskazuje na rozwiązania MathML, takie jak .
Poprawny indeks zaczyna się od dobrze dobranego zakresu
Najczęstsza wpadka to objęcie znacznikiem zbyt dużego fragmentu albo użycie go do przesunięcia tekstu, który indeksem nie jest. Zanim zapis trafi na stronę, sprawdź, czy podniesiony jest wyłącznie właściwy znak i czy odpowiada to typograficznej funkcji tekstu.
- W potędze: zapisuj wykładnik wewnątrz
, na przykładx2. - W oznaczeniu dolnym: wybierz
, jak wH2O. - W elemencie dekoracyjnym: użyj CSS, jeśli podniesienie nie niesie znaczenia typograficznego.
- W rozbudowanym równaniu: sięgnij po MathML, zamiast piętrować znaczniki na chybił trafił.
Przy zwykłym zapisie potęg wystarczy krótki, czytelny HTML. Jeśli znak ma być tylko ozdobą, zostaw semantykę w spokoju i ustaw wygląd w CSS.