W formularzu cena przychodzi jako tekst „129 zł”, a aplikacja potrzebuje liczby do dalszych obliczeń. parseInt() może zwrócić z niej 129, ale odczytuje tylko początkowy fragment pasujący do liczby, więc nie zawsze wykryje błędne dane.

Dobierz konwersję do tego, jak wygląda wejściowy tekst
- Podaj podstawę 10: używaj zapisu
parseInt(tekst, 10)dla typowych liczb dziesiętnych. - Uważaj na końcówki:
parseInt("129 zł", 10)zwraca 129, choć cały tekst nie jest liczbą. - Waliduj całe pole: gdy niedozwolone są dopiski lub ułamki, samo
parseInt()nie wystarczy. - Nie przekazuj wprost do
map(): indeks elementu może zostać użyty jako podstawa zapisu. - Duże liczby całkowite: do wartości poza bezpiecznym zakresem typu
NumbersłużyBigInt.
parseInt odczytuje liczbę z początku tekstu
Wyobraź sobie pole z rozmiarem CSS, które zawiera "24px". parseInt("24px", 10) zwróci 24, bo funkcja czyta cyfry od początku i kończy pracę przy pierwszym znaku, który nie pasuje do wskazanej podstawy.
Ta elastyczność bywa wygodna przy tekstach z jednostką, ale potrafi też ukryć błąd. Na przykład parseInt("24kot", 10) również daje 24, więc wynik nie potwierdza, że całe wejście miało poprawny format. Właśnie tu trzeba rozróżnić parsowanie od walidacji.
Funkcja przyjmuje argument tekstowy i opcjonalną podstawę systemu liczbowego, czyli radix. Dokumentacja MDN dotycząca parseInt() opisuje też pułapkę dotyczącą liczb zapisanych wykładniczo: przekazanie samej wartości liczbowej zamiast tekstu może dać zaskakujący rezultat, bo JavaScript najpierw zamienia ją na tekst. Do parsowania przekazuj tekst, a do obcinania części ułamkowej liczby użyj odpowiedniej operacji matematycznej.
Podstawa 10 chroni przed niejasną interpretacją cyfr
Drugi argument wygląda drobno, ale określa, w jakim systemie funkcja ma czytać cyfry. W zapisie parseInt("101", 2) wynikiem jest 5, ponieważ tekst zapisano w systemie dwójkowym; przy podstawie 10 ten sam tekst oznacza 101.
W typowych danych z formularza podawaj 10 jawnie: parseInt(input, 10). Specyfikacja ECMAScript określa zasady interpretacji podstawy i prefiksu 0x; jawny argument ogranicza domysły i czytelniej pokazuje zamiar kodu. Dla liczb szesnastkowych użyj podstawy 16, a dla binarnych 2.
Nie traktuj wyniku jako potwierdzenia poprawności wejścia. Jeśli pole ma przyjmować wyłącznie całkowitą cenę, tekst „129 zł” powinien przejść osobną walidację albo zostać wcześniej świadomie oczyszczony. Jeśli ma być dozwolone tylko samo „129”, parsowanie z tolerowaniem końcówki może przepuścić literówkę.
Bezpośrednie map(parseInt) zmienia podstawę dla kolejnych elementów
W tablicy ["1", "7", "11"] zapis .map(parseInt) nie daje wyniku, którego zwykle oczekuje się przy zamianie każdego tekstu na liczbę. map() wywołuje funkcję z wartością, indeksem i tablicą, a drugi argument parseInt() oznacza podstawę zapisu.
W praktyce indeksy kolejnych pozycji trafiają do parametru radix: dla pierwszego elementu będzie to 0, dla drugiego 1, a dla trzeciego 2. Podstawa 1 jest niepoprawna, a podstawa 2 pozwala odczytać z końcowego tekstu tylko cyfrę binarną, dlatego rezultat to [1, NaN, 1], a nie oczekiwane [1, 7, 11].
Popraw zapis z funkcją pośredniczącą, która przekazuje wyłącznie element i ustawia podstawę:
const liczby = ["1", "7", "11"].map(tekst => parseInt(tekst, 10));
// [1, 7, 11]
W kodzie z map() to jeden z podstępniejszych błędów, bo składnia wygląda poprawnie, a problem wynika z połączenia dwóch różnych sygnatur funkcji. Przekazuj własną funkcję callback, jeśli funkcja docelowa przyjmuje argumenty w innej kolejności lub ma inne znaczenie dla drugiego parametru.
Wybierz Number, parseInt albo BigInt zależnie od danych
Najpierw ustal, czy tekst ma być w całości poprawną liczbą, czy ma zawierać liczbę z przodu i dopisek. To rozstrzyga, czy elastyczne parsowanie jest zaletą, czy źródłem cichego błędu.
| Sytuacja | Możliwy problem | Co zrobić |
|---|---|---|
| Tekst zawiera „24px” | parseInt() zwróci 24, ignorując jednostkę |
Użyj go, jeśli jednostka jest oczekiwana; w innym przypadku waliduj cały tekst |
| Pole ma zawierać wyłącznie „24” | Dopisane znaki mogą pozostać niezauważone | Sprawdź cały tekst przed konwersją albo użyj Number() i obsłuż niepoprawny wynik |
| Wartość zawiera część po kropce, np. „24.8” | parseInt() odrzuci część ułamkową |
Użyj Number() lub parseFloat(), jeśli ułamek jest dozwolony |
| Tekst oznacza bardzo dużą liczbę całkowitą | Number może stracić precyzję |
Rozważ BigInt() dla całkowitej wartości zapisanej jako tekst |
Przy dużych identyfikatorach lub wartościach finansowych zachowaj szczególną ostrożność: parseInt() zwraca typ Number, więc nie gwarantuje dokładności dla dowolnie długiego ciągu cyfr. Jeśli liczy się każda cyfra poza bezpiecznym zakresem Number, użyj BigInt i pamiętaj, że jego wartości nie mieszają się bezpośrednio ze zwykłym Number w działaniach arytmetycznych.
Uważam, że przy danych z formularzy czytelna walidacja jest lepsza od polegania na tolerancyjnym zachowaniu parsera. parseInt() zostawiłbym tam, gdzie świadomie chcesz odczytać liczbę z początku tekstu, jak w wartości z jednostką, a dla pola wymagającego czystej liczby sprawdziłbym cały tekst.
Najpierw ustal, co wolno wpisać do pola
Gdy wynik konwersji jest nieoczekiwany, zacznij od pytania, czy aplikacja ma akceptować dopiski, ułamki i puste wartości. Jeśli dozwolony jest tekst z jednostką, parsowanie prefiksu może pasować; jeśli wymagany jest wyłącznie zapis liczbowy, walidacja całego wejścia powinna poprzedzić użycie wyniku.
Najczęstsze potknięcia mają prostą przyczynę: brak jawnej podstawy, użycie parseInt() do liczby z częścią ułamkową oraz przekazanie funkcji bezpośrednio do map(). Gdy wiadomo, jaki format ma przejść przez pole, wybór metody przestaje być zgadywaniem.